Als recruiter heb je de mooiste baan die er is. 

Je bouwt mee aan de organisatie. 

Het vak van recruiter is zich serieus aan het ontwikkelen, waarmee de verwachtingen toenemen. En terecht. Het is dan ook aan de recruiter om aan te geven waar de grens van hun vermogen ligt. Hoe meer senior, hoe beter je dat over het algemeen bij jezelf kan voelen en dus ook kan aangeven, waar die grens ligt.

Recruitment is een vak geworden! Ooit de startfunctie binnen personeelszaken, nu een vakgebied met professionele opleidingen en eigen instituten die streven naar een immer hoger niveau van dienstverlening (zowel corporate recruiters als werving & selectie recruiters).

De activiteiten van een recruiter bevatten veel deelgebieden. Een goede vacature intake met de vacaturehouder om de wensen in kaart te brengen; het vermarkten van organisatie en haar vacature(s); sourcen; het managen van het proces en het closen van de deal. Met daarnaast een stapel administratie en vaak ook nog even de onboarding op het bord gekregen. Om die dienstverlening in alle facetten te verbeteren, moet je als recruiter een steeds breder scala aan vaardigheden bezitten. Het proces van A tot Z vraagt om veel kennis en kunde. Vaak meer dan je van 1 enkel persoon zou mogen verwachten. Wat mij dan weer verbaast, is dat management verwacht dat een recruiter dit allemaal goed kan. De recruiter is inmiddels echt veel meer dan de startersfunctie binnen HR, zoals die vaak gezien werd/wordt.

Nu is het natuurlijk aan de recruiter om te leveren en daar zal de recruiter alles voor geven. Bikkelen is het basis DNA van een recruiter. Daarnaast moeten ze over een groot aantal vaardigheden moeten bezitten. Van veel zaken wordt gedacht (door recruiter en management) dat de recruiter dat kan... en als dat zo is, super. Vaak is men zich er echter niet van bewust dat de vaardigheden nog niet op het niveau zijn waarvan men zelf dacht dat het zou zijn. Kijk goed en eerlijk in de spiegel. Onwetendheid begint in fase (1) van de 4 leerfases. De leerfases van de bekende Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow (en dit keer niet de beroemde piramide 😊).

Fase 1: Onbewust en onbekwaam - Je weet niet dat je iets niet kunt. Je leest bijvoorbeeld een wervende vacaturetekst en denkt "zo'n tekst kan ik ook wel schrijven".

Van fase (1) naar fase (2) >>> de leerbehoefte

Fase 2: Bewust en onbekwaam - Nu kom je er achter dat je iets niet kunt. Je wilt dit gaan leren, en je weet ook dat het niet vanzelf gaat, maar dat je er bijvoorbeeld training voor nodig hebt. Je bedenkt dat je een mooie vacaturetekst kan schrijven en je begint er mee te ‘rommelen’ door zelf te proberen te schrijven en te kopiëren.

Van fase (2) naar fase (3) >>> aanleren

Fase 3: Bewust en aan het leren - Je bent bezig om te leren. Met de juiste concentratie en focus lukt het vrij aardig: om vacatureteksten schrijven. Om beter te worden neem je lessen. Dit is de lastigste fase van de vier! Je kunt je onzeker voelen, zelfs gefrustreerd. Sommige mensen geven op: de oude manier van ‘aanrommelen’ met het schrijven werkte immers ook best goed. Dat kan zo zijn, maar je komt dan niet verder.

Van fase (3) naar fase (4) >>> toepassen

Fase 4: Onbewust en bekwaam - Je hebt het geleerd: je kunt nu zonder al te veel inspanning prima wervende vacature teksten schrijven. Op basis van de informatie uit de vacature intake en kennis van de arbeidsmarkt kom je sneller tot een mooi resultaat.

Conclusie:

• Kijk vooral naar de fase overgangen en het bijbehorende perspectief. Welke vaardigheden zitten in welke fase. Doe er vervolgens iets mee. Ontwikkel jezelf waar het kan.
• Aan de andere kant is het ook niet reëel om te verwachten dat je alles zelf goed te moet kunnen. Voor vele onderdelen uit het recruitment proces zijn prima tools voorhanden en/of kan je deze activiteiten uitbesteden. 

Op naar onbewust bekwaam recruiten.



Succes !!